Diplomatarium Danicum - 4. række, bind 8, nr. 481

Μανουὴλ ἐν Χριστῶ τῶ θεῶ πιστὸς βασιλεὺς καὶ αὐτοκράτωρ ῥωμαιων ὁ Παλαιολόγος\ καὶ ἀεὶ αὔγουστος. πᾶσι καὶ ἑκάστω τοῖς ἀνεωγμένας ἡμετέρας βασιλικὰς γραφὰς ὀψομένοις\ σωτηρίαν ἀπὸ τοῦ ὄντος πᾶσι σωτηρία· ♦ ὁ οἰκτείρμων καὶ δίκαιος κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς προσενεγκὼν ἑαυτὸν τῶ θεῶ καὶ πατρὶ θυσίαν ἄμωμον διὰ σταυροῦ\ εἰς μνήμην τῶν αὐτοῦ θαυμαστῶν παθημάτων ὧν μεμνημένους εἶναι ἠθέλησε τοὺς πιστοὺς αὐτοῦ υἱοὺς ἐξότου ἀφεῖλεν ἀπὸ τοῦ παρόντος κόσμου τὴν σωματικὴν αὐτοῦ παρουσίαν\ ἐγκατέλιπεν αὐτοῖς ἐν τῆ γῆ τινὰ τιμιώτατα ἁγιάσματα· ♦ ἡμεῖς οὖν ἔχοντες ἐκ τούτων τῶν ἡμετέρου λυτρωτοῦ τιμιωτάτων ἁγιασμάτων εἰς τὴν ἡμετέραν πόλιν τὴν Κωνσταντίνου καταγόμενα ἀπὸ τῶν ἡμετέρων προγόνων τῶν λαμπροτάτων βασιλέων διὰ παραδόσεων ἀναντηρρήτων καὶ ἱστορίων δεδοκιμασμένων ἃ πάντα δι’ ἐκείνων καὶ ἡμῶν πιστῶς καὶ σεβασμιῶς διεφυλάχθησαν καὶ διετηρήθησαν\ νεωστὶ δὲ διὰ τὸν ὠθισμὸν καὶ διωγμὸν τῶν μισητῶν τούρκων καὶ ἐχθρῶν τοῦ ὀνόματος τοῦ ’Ιησοῦ Χριστοῦ\ ὅπερ ὄνομα ἁγιώτατον· ἀπὸ τῆς γῆς καὶ ἰδίως τῆς ἡμετέρας ἀρχῆς τῆς Ῥωμανίας πάση δυνάμει ἀφανίσαι βιάζονται\ εἰς ταῦτα τὰ δυσικὰ μέρη καὶ εἰς ἄλλας πατρίδας χριστιανῶν ῥηγῶν καὶ ἀρχόντων πιστῶν\ ὥστε τυχεῖν ὑπὲρ τῶν ἐν τῆ ἀνατολῆ χριστιανῶν βοηθείας ἤλθομεν· συνωθισθέντες τῆ τῶν ἀσεβῶν ἐπιθέσει\ φέροντες μεθ’ ἡμῶν καὶ τινα τῶν εἰρημένων ἁγιασμάτων. καὶ γνόντες τὴν λαμπροτάτην καὶ ὑψηλοτάτην κυρᾶν Μαργαρίταν\ θεοῦ χάριτι ῥήγαιναν τῆς Δατζίας\ Σουετζίας\ καὶ Νουρβεγίας\ τετιμημένην συγγενίδα ἡμετέραν διὰ τὸ σέβας τοῦ λυτρωτοῦ μεγάλην εὐλάβειαν ἔχουσαν\ καὶ ἐπιθυμοῦντες εἰς τοῦτο τὴν αὐτῆς εὐσεβῆ καὶ ἁγίαν ζέσιν ἔχειν ὡς ἐφίεται\ ἀπὸ τῶν προειρημένων ἁγιασμάτων τι* ¹ αὐτῆ ἐχαρισάμεθα· ♦ ἐδώκαμεν δὲ πρὸς αὐτὴν τὴν εἰρημένην λαμπροτάτην ῥήγαιναν καὶ ἡμετέραν συγγενίδα\ μικρὰν μερίδα τοῦ ἁγίου ῥούχου τοῦ λυτρωτοῦ ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ\ ὥσπερ χρῶμα ἠεραναῖον\ ἤγουν ἀπὸ τοῦ ρούχου οὗπερ ἥψατο ἀπὸ τοῦ κρασπέδου ἡ γυνῆ ἡ αἱμορροῦσα καὶ εὐθὺς ἀπαλλάγη τῆς ἀσθενείας. ♦ καὶ εἰς τὴν περὶ τούτων τῶν προειρημένων ἀληθινὴν καὶ ἀναμφίβολον πίστην\ γένεσθαι ἐποιήσαμεν τὴν παροῦσαν ἡμετέραν ἀνεωγμένην βασιλικὴν γραφὴν\ ὑπογραφῆ ἰδία τῆς ἐμῆς χειρὸς ἐρυθροῖς ἑλληικνοῖς γράμμασι καὶ διαλέκτω ὡς τῆς ἡμετέρας βασιλείας ἔθος ἐστὶν ἀπηρτισμένως ἀσφαλισθεῖσαν\ καὶ ἡμετέρα χρυσῆ βούλλη κρεμμασθείση ἑλληνικοῖς γράμμασιν ἐπαναγεγραμμένη. ♦ ἐδόθη ἐν τῶ Παρυσίω· ἐν ἔτει ἀπὸ τῆς Χριστοῦ γεννήσεως χιλιοστῶ τετρακοσιοστῶ β´ κγ´ νοεμβρίου ἰνδικτιῶνος ια´·

481

1402. 20. og 23. november

Paris