§ I. Rationi congruit &c. Dudum siquidem pro parte dilectorum filiorum universorum Fratrum Ordinis Minorum Provinciæ Daciæ, secundum morem ejusdem Ordinis, in Swetiæ, & Norwegiæ regnis degentium, fel. rec. Alexandro Papæ V. prædecessori nostro exposito, quod olim ad procurandum pacem & concordiam inter Fratres dictæ Provinciæ, quondam Henricus de Ast ^a , tunc prædicti Ordinis Minister Generalis, una cum capitulo generali ejusdem Ordinis, tunc Januæ celebrato, circa præfectionem, seu deputationem Ministri Provincialis Provinciæ prædictæ, matura deliberatione statuerat in hunc modum, videlicet, quod si pro tunc Minister Provincialis dictæ Provinciæ de regno Daciæ foret, finito officio suo Provincialatus hujusmodi, ejus successor de Swetiæ, & Norwegiæ regnis hujusmodi esse deberet: & versa vice quoties hujusmodi Minister de Regno Swetiæ, vel Norwegiæ esset, ejus successor immediatus de ipso Regno Daciæ existeret, & sic perpetuis futuris temporibus circa præfectionem, seu deputationem Ministri Provincialis hujusmodi vicissitudinarie observari voluerat, & nihilominus pro ampliori corrobatione præmissorum, statutum ipsum a Sede Apostolica, per ejusdem Sedis litteras, in quibus omnes Fratres Provinciæ antedictæ præsentes, & posteri ad observationem dicti statui astringebantur, sub poena excommunicationis, quam transgressores ejusdem statui eo ipso incurrerent, obtinuerat confirmari, quodque postmodum Ministro Provinciali ejusdem Provinciæ, qui tunc de dicto regno Daciæ fuerat, ab hac luce subtracto, Fratres Provinciæ de eodem regno Daciæ existentes in reprobum sensum dati, nunc minis, tunc vero blanditiis deceptivis, & quandoque conspirationibus, aliisque iniquis machinationibus dictos Fratres de Swetiæ, & Norwegiæ regnis, ad eligendum Ministrum Provincialem hujusmodi, de dicto regno Daciæ, contra statui, &litterarum hujusmodi tenorem, ac in dispendium dicti Ordinis, instigare non cessaverant, ipsique Fratres de dictis regnis Swetiæ, & Norwegiæ astutiis ipsorum Fratrum de dicto regno Daciæ circumventi, in electionem hujusmodi Ministri Provincialis, de eodem regno Daciæ existentis, ad effectum, ut per ipsum statutum hujusmodi approbaretur, consenserant, quodque postmodum idem Minister Provincialis sic electus, cum suis in ea parte complicibus, præmissis non contentus, nedum vota & promissiones violaverat; verum etiam statuto hujusmodi penitus spreto, litteras prædictas ausu temerario laniare præsumpserat, excommunicationis sententiam in talia perpetrantes promulgatam, damnabiliter incurrendo, ac pro parte dictorum Fratrum de Regnis Swetiæ & Norwegiæ eidem prædecessori humiliter supplicato, ut cum ipsi prædicto statuto, prout tenebantur, inhærere desiderarent, super hoc eis opportune providere, de benignitate Apostolica, dignaretur. Idem prædecessor hujusmodi supplicationibus annuens, voluit, & concessit, videlicet, nono Kalendas Decembris, Pontificatus sui anno 1. tibi dari in mandatis, ut de præmissis omnibus & singulis, ac eorum circumstantiis universis, auctoritate Apostolica, te diligenter informares, & si per informationem hujusmodi ea reperires veritate fulciri, statutum prædictum, eadem auctoritate renovares ex tunc in antea perpetuo, sub hujusmodi poena excommunicationis, in dicta Provincia inviolabiliter observandum, quodque omnes Fratres de ipso regno Daciæ huic statuto inobedientes, & quos in hujusmodi laniatione litterarum prædictarum culpabiles invenires, excommunicatos tamdiu publice nunciares, & ab aliis faceres nunciari, & a prædictis Fratribus Swetiæ, & Norwegiæ tamdiu arctius evitari, donec eorum sumptibus, & expensis alias litteras, eisdem laniatis litteris consimiles, prædictis Fratribus Swetiæ & Norwegiæ restituerent, & de expensis inde factis eisdem Fratribus de Swetiæ, & Norwegiæ regnis plenarie satisfacerent, & quasvis ordinationes in ipsa Provincia a tempore hujusmodi laniationis dictarum litterarum, per ipsos Ministrum Provincialem, & Fratres, quomodolibet factas, eadem auctoritate, penitus annullares; & nihilominus illos ex eisdem Fratribus de ipso regno Daciæ prædicto statuto inobedientibus, qui ad observationem ipsius statuti redire vellent, si hoc humiliter peterent, ab excommunicationis sententia hujusmodi, quam propter præmissa incurrerant, auctoritate prædicta, absolveres in forma Ecclesiæ consueta, injunctis &c. Et nihilominus cum eis super irregularitate, si quam hujusmodi sententia ligati celebrando divina, vel immiscendo se illis, non tamen in contemptum clavium, contraxissent, eadem auctoritate, dispensares.
§II. Ne autem, pro eo, quod dicti prædecessoris superveniente obitu, litteræ Apostolicæ super voluntate & concessione hujusmodi confectæ non fuerunt, præfati Fratres ipsarum voluntatis, & concessionis frustrentur effectu, volentes, & auctoritate Apostolica decernentes, quod eædem voluntas, & concessio perinde a dicta die, videlicet, nono Kalend. Decembris, fortiantur effectum, ac si super eis ejusdem prædecessoris litteræ sub ipsius diei data confectæ fuissent, prout superius enarratur, quodque præsentes litteræ ad probandam plene voluntatem, & concessionem antedictas ubique sufficiant, nec ad id probationis adminiculum requiratur, fraternitati tuæ &c. mandamus, quatenus vocatis, qui fuerint evocandi, præmissa omnia juxta voluntatem, & concessionem prædictas, auctoritate nostra, executioni studeas effectualiter demandare, contradictores &c. compescendo. Non obstan. tam fel. rec. Bonifacii VIII. &c. ac de una, & duabus dietis in Concilio generali, quam aliis constitutionibus Apostolicis contrariis quibuscumque. Seu si eidem Ordini a Sede prædicta sit indultum, quod personæ ipsius Ordinis suspendi &c. tuæ jurisdictionis explicatio valeat quomodolibet impediri, quæ, quoad hoc, eis nolumus in aliquo suffragari.
Datum Bononiæ VIII. Kal. Junii, anno 1.